07/05/2020
MARIANA TSAKOVA
Η Κρίση Πανικού εμφανίζεται ξαφνικά, χωρίς κάποια φανερή αιτία και προειδοποίηση. Ξαφνικά, εκεί που όλα φαίνονται μια χαρά.
Για το άτομο που την βιώνει είναι σαν ένα τρομοκρατικό χτύπημα…ξαφνική και επώδυνη.
Τη στιγμή της κρίσης όλα είναι πολύ έντονα…ένα γενικευμένο αίσθημα φόβου σε πλημμυρίζει. Το άτομο ερμηνεύει εσφαλμένα, ως απειλιτικό το περιβάλλον και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, και πιστεύει ότι αυτό που του συμβαίνει απειλεί τη ζωή του. Νιώθει ότι δεν μπορεί να πάρει ανάσα, ότι κάτι «κακό» θα του συμβεί και ίσως πεθάνει. Τρομακτικό κοκτέιλ συναισθημάτων. Μια τρομακτική εμπειρία.
Εάν κάποιος δεν την έχει βιώσει, δύσκολα μπορεί να την καταλάβει.
Ειδικά την πρώτη φορά αυτό που νιώθει το άτομο είναι ακόμα πιο τρομακτικό, επειδή δεν γνωρίζει τι του συμβαίνει και νομίζει ότι θα πάθει καρδιακή προσβολή ή κάτι άλλο και θα πεθάνει. Το συναίσθημα του φόβου επιδεινώνει ακόμα περισσότερα τα ήδη έντονα σωματικά συμπτώματα. Η αναπνοή επιταχύνεται και το άτομο νιώθει σαν να μη του φτάνει ο αέρας. Η καρδιά «κοντεύει να βγει από το στήθος» λόγω της ταχύτητας και της δύναμης με την οποία χτυπάει.
Οι δύο κλάδοι του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος (ΑΝΣ), το Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα (ΣΝΣ) και το Παρασυμπαθητικό Νευρικό Σύστημα (ΠΝΣ) αποτελούν ένα είδος τραμπάλας, δηλαδή το ένα εξισορροπεί την δράση του άλλου, ώστε να μην βγαίνουν οι λειτουργίες του οργανισμού εκτός φυσιολογικών ορίων. Όταν δηλαδή αυξάνεται η συμπαθητική μας διέγερση τότε μειώνετε η παρασυμπαθητική και το αντίστροφο.
Το φυσιολογικό στρες, δηλαδή εκείνο που παράγεται από φυσικούς/πραγματικούς και όχι φανταστικούς στρεσογόνους παράγοντες, είναι το ωφέλιμο στρες. Είναι εκείνο που μας κινητοποιεί για δράση, να λύσουμε προβλήματα, να προχωρήσουμε τις υποθέσεις μας, να εξελιχθούμε.
Όταν όμως το στρες αυτό ενεργοποιείται από "φανταστικούς" παράγοντες, δηλαδή από καταστάσεις τις οποίες εμείς ερμηνεύουμε ως απειλητικές για τη ζωή μας, τότε το στρες αυτό αρχίζει να κορυφώνεται ανεξέλεγκτα, και φτάνει σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα. Τα σωματικά συμπτώματα κορυφώνονται ανάλογα, γίνονται πάρα πολύ έντονα και τρομακτικά. Τότε το άτομο, τρομάζει από τα έντονα συμπτώματα τα οποία παρερμηνεύει και βιώνει την αίσθηση του πανικού. Αυτή είναι η Κρίση Πανικού. Τότε αρχίζει ένας καινούργιος κύκλος φόβου, και το άτομο πιστεύει ότι θα πάθει κάτι κακό με την υγεία του.
Το στρες όπως ήδη αναφέραμε, είναι μια φυσιολογική διεργασία απέναντι στις αλλαγές του περιβάλλοντος (εσωτερικό ή εξωτερικό), και σε καμία περίπτωση δεν απειλή τη ζωή μας και δεν έχει σκοπό να μας βλάψει.Η χρόνια εσφαλμένη ενεργοποίηση του μηχανισμού αυτού, σταδιακά επιβαρύνει σημαντικά την υγεία μας.
Για αυτόν το λόγω είναι πάρα πολύ σημαντικό να μάθουμε να διαχειριζόμαστε το άγχος μας, προκειμένου να προστατέψουμε την υγεία μας και την ποιότητα της ζωής μας. Η διαχείριση του άγχους είναι μια δεξιότητα η οποία δεν είναι έμφυτη, αλλά στην οποία ο καθένας μας μπορεί να εκπαιδευτεί.